Ervaringen

Het lastigste is het verdriet van kinderen

Pleegouders Anne en Jelmer wonen in een gezellig huis in een rustige straat in Driehuis. Anne vertelt over de keuze voor pleegzorg en over haar gezin. Ze praat ook over het verdriet dat pleegkinderen kunnen hebben over het gebrek aan contact met hun natuurlijke ouders en over wat zij en haar man het allerbelangrijkste vinden voor een kind.

Verder lezen →

Dader misbruik bedreigt slachtoffer

Jolanda en Edwin vertellen over zoon Tim (10) en het Kinder en Jeugd Traumacentrum (KJTC)

Leraar op basisschool pleger van seksueel misbruik

“Enkele jaren geleden is Tim het slachtoffer geworden van ernstig seksueel misbruik. De dader was een leraar van zijn toenmalige basisschool. Ruim een jaar heeft hij het misbruik voor ons verzwegen. Uit schaamte, maar ook uit angst dat wij – zijn ouders – zouden worden vermoord. Daar had de dader mee gedreigd.”

Verder lezen →

Een kind dat niet meer wil leven

Iets dat het leven moeilijk maakt

“Simon was een kind dat graag alles beter wilde doen dan anderen en iets had wat het leven moeilijk voor hem maakte. Hij piekerde bijvoorbeeld veel. Ook had hij last van dwanghandelingen. Hij moest bijvoorbeeld als klein kind al heel vaak zijn handen wassen. Hij zei dan tegen me dan zijn handjes vies waren, ook al had hij ze net schoongemaakt.” Verder lezen →

Opa en oma werpen zich op als pleegouders voor kleindochters

“Onze kleindochters zijn 12 en 14 jaar oud. Onze schoondochter is een paar jaar geleden van onze zoon gescheiden. Onze schoondochter leek aanvankelijk de zorg voor kinderen, huis en werk goed op te kunnen brengen. Op een bepaald moment merkten we dat het minder goed ging. Onze schoondochter raakte overbelast en werd “pedagogisch onmachtig”, zoals dat zo mooi heet. Ze was niet meer in staat om haar kinderen de begeleiding te geven die ze nodig hadden. De meisjes zijn toen – om hun moeder tijdelijk te ontlasten – voor ongeveer een jaar bij ons in huis gekomen. Zo werden we pleegouders voor onze kleindochters. Na dat jaar zijn ze weer thuis gaan wonen.” lees verder!

Eigenwijze, spontane kleuter

Frank is erg klein als hij wordt geboren. Ook heeft hij een open gehemelte. Daardoor én doordat hij in zijn eerste levensjaar vaak is opgenomen in het ziekenhuis, loopt hij een taal/spraak achterstand op. Omdat hij de haren uit zijn hoofd trekt en ze opeet, heeft hij niet veel haargroei meer. Vanwege het werk van zijn moeder wordt Frank de eerste tijd verzorgd door een tante. Als moeder na een verkeersongeluk niet meer kan werken komt Frank weer naar huis. Vader woont niet bij Frank en zijn moeder en levert bijna geen bijdrage aan de opvoeding van zijn zoon. Frank is sociaal angstig en schrikt van harde geluiden. Hij is twee jaar als hij, via de kinderarts, geplaatst wordt bij de ouder-kind groep van Kenter Jeugdhulp. Verder lezen →

Door KTC goed voorbereid

Joan (19) is opgegroeid in een pleeggezin. Na het pleeggezin is ze – toen ze achttien werd – in het KTC (Kamer Trainings Centrum) gaan wonen.” Ik was aan een nieuwe stap toe. Hoewel het meeste wel goed gaat, heb ik nog wel hulp nodig bij het regelen van mijn financiële zaken. Ik weet bijvoorbeeld niet goed hoe ik mijn administratie op orde moet brengen en hoe ik rekeningen moet betalen. En – eerlijk is eerlijk – ook bij persoonlijke problemen kan ik nog best wat ondersteuning gebruiken. Die ondersteuning en hulp krijg ik hier, van de leiding die aanwezig is op het KTC.” Verder lezen →

Apart peutergedrag heeft diepere achtergrond

Een gezellig huis in een rustige laan. Voor het huis staat een rode skelter. Bij binnenkomst valt in de gang direct het veelkleurige planbord op met daarop taken en afspraken. Een ruime, lichte woonkamer met een, vanwege het zachte weer, opengeschoven pui. In de achtertuin een zandbak, een schommel en een grote trampoline. Een stevig hek vormt de afscheiding tussen de tuin en de vaart waaraan het huis ligt. Hier wonen Anna, Peter en hun twee zoons Mick (7) en Josh (9). Verder lezen →