Gisteren zat Suzanne Molenkamp (26) met een stel jongeren op een bankje in de Haarlemse binnenstad. Met een ijsje. “Het was mooi weer, dus we zeiden: ‘We gaan even een ijsje halen.’ En daarna zijn we lekker in het zonnetje blijven zitten.”
Als je er voorbijloopt, zie je gewoon een groepje jongeren. Wat je niet ziet, is dat Suzanne jeugdzorgwerker is. En dit bankje is even haar werkplek.
Suzanne begeleidt jongeren in hun dagelijks leven, met alle problemen die daarbij komen kijken. “Denk aan school, de thuissituatie en therapie. Ik kijk mee hoe ik kan helpen om hun doelen te behalen.”
Van ontbijt tot bedtijd
Suzanne werkt op het Wilsonplein, een kleine woonvoorziening van Kenter in het centrum van Haarlem. Op de groep wonen nu zes jongeren. Op deze locatie is een behandelgroep voor intensieve begeleiding. Daarnaast is er zelfstandigheidstraining, waar jongeren stap voor stap leren op zichzelf te wonen.
“Je komt bij de jongeren in hun directe leven”, vertelt Suzanne. “Je bent er als ze opstaan, je eet samen. En op vrijdagavond zit ik weleens op de bank een film te kijken met de jongeren. Zo bouw je een band op. Dat vind ik echt waardevol. Heel anders dan toen ik bij de jeugdbescherming werkte en in mijn eentje verantwoordelijk was voor 16 jongeren.”
Nooit een eentonige werkweek
Suzanne heeft een vast contract en een vast team van collega’s. Maar een vaste werkweek? Die bestaat niet. Ze werkt onregelmatige diensten, dus steeds op andere dagen en andere tijden.
“Ik heb een contract voor 36 uur. Maar de ene week werk ik 20 uur en de andere 50 uur. Als ik bijvoorbeeld privé een drukke week heb, dan kijk ik of het mogelijk is om die week minder te werken. Het gaat erom dat je aan het einde van de maand je uren hebt gemaakt. Lukt dat een maand niet, dan compenseer je het de maand erna.”
Het nadeel én de oplossing
Met slaapdiensten haalt Suzanne snel haar uren. Zo’n dienst begint om 14:00 uur en eindigt de volgende middag om 12:00 uur. “Dat is achttien uur, dus daar moet je wel van houden. Het voordeel is dat je werkweek al klaar is na twee van zulke diensten.”
“Een groot gedeelte van de nacht kun je wel gewoon slapen. Maar soms is er een jongere die loopt te bellen of iemand die mentaal niet goed gaat. Dan moet je klaarstaan.”
Eerlijk is eerlijk: het werk heeft een lastige kant. Zo neemt de agressie toe, merkt Suzanne. “Kenter wil de veiligheid voor collega’s vergroten. De teams krijgen een uitbreiding, zodat je overdag vaker met z’n tweeën staat.”
Altijd in een team
Maar hoe voorkom je dat een onregelmatig rooster leidt tot chaos? Daarvoor maken ze het rooster twee maanden van tevoren en in het team zijn duidelijke afspraken.
“Een van mijn collega’s is gelovig en werkt liever niet op zondag. Een ander heeft een klein kindje en heeft behoefte aan meer regelmaat. Zelf wil ik minimaal twee weekenden per maand vrij. Hierover kun je samen gewoon afspraken maken.”
Eens in de twee weken is een vergadering met het hele team. Dan overleggen we over wat er speelt binnen de groep. Suzanne lacht: “Er is altijd genoeg te bespreken. Bij ons is het nooit saai!”