Iets ergs meemaken en er later nog last van hebben – dat is trauma, simpel gezegd. Vaak denk je dan aan één heftige gebeurtenis: een ongeluk, een ziekte, een ramp. Maar het kan ook ontstaan door dingen die lang duren. Denk aan ruzie en geweld thuis, seksueel misbruik, pesten, verwaarlozing of mishandeling. Ook iets ergs zien gebeuren bij iemand anders kan een trauma veroorzaken.
Trauma ontstaat wanneer je zo’n gebeurtenis niet goed kunt verwerken. Je lichaam en geest reageren daarop, en dat voelt bij iedereen anders. Soms merk je meteen dat je ergens last van hebt. Soms duurt het maanden voordat de klachten komen. En niet iedereen die iets heftigs meemaakt, ontwikkelt trauma.
Vergelijk het met een wond. Bij de meeste mensen geneest die vanzelf. Bij anderen blijft de wond open en doet hij pijn zodra je hem aanraakt. Dan komen de herinnering en de pijn weer terug.
Waarom de een wel een trauma ontwikkelt en de ander niet? Dat hangt af van hoe heftig iets was, hoe vaak het gebeurde, hoe gevoelig jij bent voor wat er om je heen gebeurt, en hoeveel steun je kreeg om het te verwerken.
Zo gaat het bij ons
Voor we je kunnen helpen, willen we jou en je gezin eerst leren kennen. Dat doen we in gesprekken: de intake. Hierin brengen we in kaart waar je last van hebt, wat je hebt meegemaakt en waarbij je geholpen wilt worden.
Met die informatie denken we na over wat er precies bij jou speelt. Dat noemen we een beschrijvende diagnose. In een adviesgesprek hoor je vervolgens of we een behandeling hebben die bij jouw situatie past.
Is dat zo? Dan kom je daarna wekelijks samen met een van je ouders of verzorgers naar therapie.